Dane epidemiologiczne o gruźlicy w Polsce

Dane szacunkowe określają zakażenia prątkiem gruźlicy w Polsce na ok. 35% ludności, co nie jest równoznaczne z zachorowaniem na tę chorobę. O rozpowszechnieniu gruźlicy w Polsce i o postępach w wal­ce z nią mówią dane liczbowe dotyczące zapadalności, chorobowości i umieralności na tę chorobę.

Zapadalność na gruźlicę wszystkich postaci, tj. liczba nowych zachorowań w ciągu danego roku na 100000 ludności, wynosiła: w 1970 r. – 128,5 (ogółem 42142 osoby), w 1980 r. – 72,5 (ogółem 25807 osób), w 1989 r. – 42,8 (ogółem 16185 osób).

Zapadalność na gruźlicę płuc na 100000 ludności wyno­siła: w 1970 r. – 120,9, w 1980 r. – 68,6, w 1989 r. – 41,0, w tym 69% stanowili mężczyźni i 31% kobiety.

Zapadalność na gruźlicze zapalenie opon mózgo­wo-rdzeniowych na 100000 ludności wynosiła: w 1970 r. – 0,4 (ogółem 135 osób), w 1980 r. – 0,2 (ogółem 54 osoby), w 1989 – 0,05 (ogółem 20 osób), w tym 3 dzieci do lat 14.

Chorzy prątkujący wśród nowo zarejestrowanych w 1980 r. stanowili 56%, w 1989 r. – 52%.

Chorobowość na gruźlicę czynną wszystkich postaci, tj. liczba chorych na czynną gruźlicę wg stanu na koniec danego roku, na 100000 ludności, wynosiła: w 1970 r. – 494 (ogółem 161323 osoby), w 1980 r. – 154,8 (ogółem 55 304), w 1989 – 81,5 (ogółem 30927 osób), w tym chorych na gruźlicę płuc w 1989 r. było 76,0 (ogółem 28840 osób).

Umieralność na gruźlicę, tj. liczba zgonów z powodu gruźlicy w ciągu danego roku na 100000 ludności wynosiła: w 1970 r. – 25,3 (ogółem 8306 osób), w 1980 r. – 8,3 (ogółem 2945 osób), w 1989 r. – 3,6 (ogółem 1354 osoby).

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.