Glistnica

Glistnica jest chorobą inwazyjną, rzadziej występującą niż owsica (u ok. 1,5% ludności), częściej notowaną na wsi (do 6-7%) i na ogół u dzieci w wieku 7-14 lat. Pasożytem wywołującym jest glista ludzka (Ascaris lumbricoides), o długości 20 — 40 cm, należąca rów­nież do nicieni. Larwy jaj wydalonych z kałem ludzkim dojrzewają w glebie do postaci inwazyjnej w ciągu 3-6 tygodni. Człowiek zaraża się inwazyjnymi jajami spożywając surowe warzywa i niektóre owoce z ogrodów nawożonych odchodami ludzkimi. Jaja mogą się też dostać z gleby i wody na ręce dzieci w czasie zabaw a dorosłych przy pracach polowych. W jelicie cienkim człowieka larwy wydostają się z otoczki jaj, czynnie dostają do krwi i poprzez wątrobę, prawe serce wędrują do płuc. Tutaj odbywa się dalsze ich przeobrażenie. Stąd poprzez pę­cherzyki płucne pasożyty przenikają do dróg oddechowych. Odkrztu­szanie powoduje przejście ich do gardzieli i połykanie. Tak trafiają ponownie do przewodu pokarmowego, w którym przekształcają się w dojrzałe glisty.

Wyjątkowo mogą zdarzać się powikłania ty­pu chirurgicznego na skutek zatkania pasożytami dróg żółciowych, trzustkowych lub nawet jelit (niedrożność jelit). Częstsze są przypadki niewielkiej inwazji bezobjawowej, w której można przypadkowo stwierdzić robaki w stolcu lub wymiocinach.

Rozpoznanie polega na wykonaniu badania kału na obecność jaj pasożytów.

Leczenie jest farmakologiczne.

Zapobieganie wynika ze sposobów przenoszenia zakażenia i na szerzeniu oświaty sanitarnej.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.