Włośnica

Włośnica lub trychinoza. Chorobę wywołuje włosień kręty (Trichinella spiralis); dojrzały samiec osiąga długość 1,5 mm, a samica — 3-4 mm. Otorbione larwy pasożyta, spożyte wraz z surowym lub półsurowym mięsem, pod działaniem soków trawiennych tracą łącznotkankową otoczkę, przekształcają się w dwunastnicy i górnym odcinku jelita cienkiego w postacie dojrzałe. Po kopulacji samice wni­kają w błonę śluzową i rodzą wielkie ilości żywych, nitkowatych larw o grubości 5-6 (im, które poprzez układ chłonny dostają się do krwiobiegu. Po fazie jelitowej następuje zatem faza uogólnionej inwazji. W jej końcowym etapie duża część pozostałych przy życiu pasożytów osiedla się w mięśniach, narządach wewnętrznych i w oś­rodkowym układzie nerwowym. Tutaj larwy zwijają się, tworzy się wokół nich torebka, w której mogą pozostać żywe (choć nie aktywne) przez szereg lat. Część z nich ginie i ulega zwapnieniu. Człowiek zaka­ża się zjadając surowe lub półsurowe mięso świń i dzików, pochodzące najczęściej z niekontrolowanego uboju. Także wędliny wędzone w zbyt niskiej temperaturze mogą być niebezpieczne (np. metka i kiełba­sa polska). Zachorowania są zwykle rodzinne, o przebiegu ciężkim na skutek masywnej inwazji. Zdarzają się również epidemie (głównie w miastach), szerzące się przez przetwory mięsne zawierające na ogół mało włośni, a przebieg choroby jest przeważnie lekki lub poronny. W Polsce rejestruje się rocznie zwykle od 100 do 300 zachorowań, czasem więcej. Okres wylęgania wynosi od kilku do 25 i więcej dni, średnio ok. 9-10 dni.

Objawy i przebieg. W okresie inwazji jelitowej brak jest wy­raźnych objawów lub są one krótkotrwałe i niecharakterystyczne. Wy­stępują mdłości, wymioty, wolne stolce, bóle brzucha. Wraz z inwazją uogólnioną pojawia się gorączka, czasem z dreszczami, obrzęki powiek i tkanki oczodołowej (tzw. żabie oczy), często obrzęki twarzy, prze­krwienie i wybroczyny spojówkowe, nasilające się szybko bóle różnych grup mięśni, dotkliwe zwłaszcza przy ruchach i ucisku. Na skórze mo­gą być widoczne wykwity wysypkowe różnego typu. Do typowych zmian (cennych dla celów rozpoznawczych) należą: znaczny wzrost ogólnej liczby leukocytów (leukocytoza) i znamiennie wysoki odsetek w obrazie krwi liczby granulocytów kwasochłonnych (eozynofilia — do kilkudziesięciu procent). W ciężkich przypadkach występują obja­wy ze strony układów: oddechowego, krążenia i ośrodkowego układu nerwowego, które mogą być przyczyną zgonów.

Leczenie. W fazie jelitowej mogą mieć znaczenie środki przeczy­szczające i przeciwrobaczycowe. W okresie uogólnionej inwazji stosuje się leczenie objawowe, zwłaszcza środki przeciwbólowe, a w razie cięż­kiego przebiegu kortykosteroidy ze względu na działanie przeciwza­palne i przeciwalergiczne. Właściwa opieka i dieta bogatoenergetyczna, uwzględniająca podawanie płynów i białek oraz witamin, mają podstawowe znaczenie.

Zapobieganie polega na przeprowadzaniu obowiązkowego w Polsce poubojowego badania mięsa świń i dzików.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.