Włosogłówczyca

Chorobę wywołuje włosogłówka (Trichuris trichiura), pasożyt o długości 3-5 cm, w swej dłuższej, przedniej części włosowato cienki (stąd nazwa), w tylnej zaś kilkakrotnie grubszy. Wy­dalane z kałem jaja o beczułkowatym kształcie zawierają larwy, któ­rych rozwój do postaci inwazyjnej odbywa się w glebie (jak u glisty ludzkiej). Człowiek zaraża się podobnie jak w glistnicy. Dojrzałe paso­żyty umiejscawiają się w dolnej części jelita cienkiego, w jelicie śle­pym, a w intensywniejszej inwazji także w jelicie grubym. W Polsce jest to po owsicy najczęstsza inwazja robaczycowa. Na wsi jest parok­rotnie częstsza niż w mieście, najczęstsza u dzieci w wieku 7-14 lat (w ponad 10%). Z reguły występują małe, bezobjawowe inwazje i przy­padkowe stwierdzenie nielicznych jaj w kale przy badaniu mikrosko­powym nie stanowi wskazań do leczenia. Raczej wyjątkowo zdarzają się w Polsce intensywne inwazje, mogące powodować niecharakterystyczne objawy i wydalanie większej ilości jaj. Zachodzi wtedy potrze­ba leczenia, które w tej inwazji jest mniej skuteczne niż w innych robaczycach. Jednak nawet częściowe zmniejszenie intensywności in­wazji może spowodować ustąpienie objawów.

Leczenie farmakologiczne. Po 2 tygodniach przeprowadza się kontrolne badanie kału.

Zapobieganie jak w glistnicy.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.