Utrzymanie kontaktów środowiskowych

Ludzie starsi zaprzestając pracy zawodowej zostają jak gdyby wyłą­czeni ze swego dotychczasowego środowiska. W to miejsce powinni znaleźć sobie nowe środowisko, w którym będą mogli przejawiać swo­ją aktywność życiową. Dla niektórych osób tym środowiskiem może być rodzina, zwłaszcza jeśli to jest rodzina liczna. Tam, gdzie żyje w jednym domu wiele pokoleń, dużo dzieci i wnuków, człowiek starszy nie musi szukać żadnego środowiska zastępczego. Niestety, model ro­dziny wielopokoleniowej należy już do przeszłości. Toteż w większości przypadków ludzie odchodzący na emeryturę czują się osamotnieni, pozbawieni dotychczasowego środowiska zawodowego i muszą sobie stworzyć nowe, zastępcze środowisko.

Doświadczenia ostatnich lat wskazują, że najodpowiedniejsze są środowiska organizowane według wieku i zainteresowań życiowych. Ogromnie cenną rolę mogą odegrać kluby seniora, jako miejsce spotkań, wymiany towarzyskiej, życia kulturalnego i aktywności. Ważne jest przy tym, aby była to aktywność rzeczywista, obrócona nie tylko na własny użytek, ale także na użytek całego kolektywu. Ludzie starsi powinni być nie tylko użytkownikami tych środowisk, nie tylko powinni chodzić do klubu seniora, ale także starać się aktywnie w klubie pracować. Po prostu należy starać się do końca swoich dni żyć nie tylko na swoją korzyść, ale także na korzyść innych, tzn. nie tyl­ko brać od innych, ale także dawać im coś od siebie. I to jest właśnie ogólna recepta na profilaktykę starzenia.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.