Biologiczne metody leczenia

Metody biologiczne oddziałują bezpośrednio na czynność układu nerwowego. Psychofarmakoterapia, czyli leczenie za pomocą leków psychotropowych, ma największą wartość i najszersze zasto­sowanie. Rzadziej stosuje się tzw. elektrowstrząsy i metody chirur­giczne.

Leki psychotropowe to kilka grup leków działających wybiórczo na układ nerwowy i wpływających na stan psychiczny chorego. Le­ki neuroleptyczne są grupą silnie działających leków stosowa­nych głównie w leczeniu psychoz. Przeciwdziałają one urojeniom i omamom, stabilizują aktywność i nastrój oraz poprawiają krytycyzm chorych i kontakt z nimi. Leki przeciwdepresyjne stanowią grupę leków stosowanych w depresjach. Podnoszą one obniżony na­strój, a także hamują lub podnoszą zaburzoną aktywność chorych. Leki anksjolityczne to leki o silnym działaniu przeciwlękowym, a także — w różnym stopniu — nasennym, łagodzącym zaburze­nia wegetatywne i rozluźniającym napięcia mięśniowe. Stosowane są głównie w różnych zaburzeniach, w których dominują pośrednie lub też bezpośrednie przejawy lęku. Ze względu na często wytwarzające się uzależnienie powinny być stosowane krótko i tylko w uzasadnio­nych przypadkach. Nie mogą zastąpić umiejętności współżycia z ludź­mi, ani usunąć życiowych trudności. Spośród innych leków szczególną wartość mają sole litu stosowane w leczeniu niektórych zespołów maniakalnych i w zapobieganiu częstym nawrotom zaburzeń afektywnych. Ich stosowanie wymaga okresowej kontroli poziomu litu we krwi.

Wszystkie leki psychotropowe są lekami bezpiecznymi, jeśli stoso­wane są z właściwych wskazań i we właściwych dawkach. Ich działa­nie (wyjątek: leki anksjolityczne) wymaga pewnego czasu, nie należy ich ani pochopnie stosować, ani pochopnie odstawiać. Poważnym niebezpieczeństwem grozi łączenie ich zażywania z piciem alkoholu. Wydłużenie czasu reakcji nakazuje w czasie leczenia os­trożność w prowadzeniu pojazdów lub zaniechanie go. Stosowanie u kobiet w ciąży wymaga zbilansowania korzyści i ryzyka dla płodu.

Elektrowstrząsy polegają na wywołaniu krótkiej utraty przyto­mności z napadem drgawkowym za pomocą przepływu przez mózg prą­du o ściśle określonych i kontrolowanych parametrach. Seria kilku takich wstrząsów sprowadza poprawę w niektórych zaburzeniach. No­woczesne metody anestezjologiczne bardzo poprawiły bezpieczeństwo tych zabiegów. Mimo to wskazania do tego rodzaju leczenia są ustala­ne dość rzadko.

Metody chirurgiczne, tzw. psychochirurgia, popularne w latach czterdziestych, polegały na rozległym przecięciu niektórych połączeń w mózgu. Okazały się mało skuteczne, a silnie okaleczające chorych. Współcześnie, w wyjątkowych wypadkach, przy bardzo wąskich wska­zaniach stosuje się inne, bardzo precyzyjne, celowane zabiegi chi­rurgiczne.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.