Starość — wiek podsumowań

Za początek starości przyjęto na ogół uważać 60 r. życia, choć w istocie jest on bardzo zindywidualizowany. Wiek ten cechuje się zmniejszaniem sprawności i samodzielności organizmu, ograniczaniem zakresu wymagań społecznych i coraz bliższą perspektywą zakończe­nia życia, skłaniającą do nie zawsze łatwego bilansowania osiągnięć i strat życiowych. Na występujące w tym wieku zaburzenia mają wpływ:

  1. spadek biologicznych możliwości organiz­mu, wyrażający się zmniejszaniem wydolności różnych narządów i układów, a także nasilającymi się lub przewlekającymi chorobami;
  2. zachowawcze tendencje osobowości, przejawiające się niechęcią do zmian, usztywnieniem przekonań, zainteresowań i reak­cji uczuciowych;
  3. częste poczucie psychologicznej i spo­łecznej drugoplanowości, a także poczucie niepewności losu związane z zagrażającym niedostatkiem, chorobami, śmiercią;
  4.  osa­motnienie wynikające z usamodzielnienia się dzieci i stopniowego odchodzenia rówieśników. Czynniki te występują w różnym stopniu, nadając starości w każdym przypadku indywidualny charakter.

 

  • Zaburzenia psychiczne

Zaburzenia psychiczne specyficzne dla starości to głównie star­cze zmiany osobowości cechujące się zubożeniem i chwiej nością uczuciowości, zainteresowań i aktywności, sztywnością postaw oraz wyostrzeniem pewnych równoważonych dotąd cech (np. nieufnoś­ci, bierności, agresywności, nadmiaru lub niedostatku krytycyzmu). U 3% starców rozwija się starczy zespół otępienny postępujący z różną szybkością, czasem do zupełnej niesamodzielności. Istnieją sta­ny otępienne o niejasnej przyczynie, zbliżone do starczych, lecz rozwi­jające się wcześniej (40 — 60 r. życia) — są to tzw. otępienia przedstarcze.

  • Psychozy starcze

Psychozy starcze mogą towarzyszyć otępieniu lub występować sa­modzielnie. Cechuje je wielopostaciowość zaburzeń. Obok zaburzeń przytomności (majaczenie, splątanie) częste są objawy wytwórcze (omamy, urojenia prześladowcze — okradanie, trucie), zaburzenia na­stroju (depresyjne, maniakalne), pamięci (niepamięć, konfabulacje). Często udaje się stwierdzić czynniki reaktywne inicjujące łub modyfi­kujące przebieg zaburzeń.

  • Inne zaburzenia psychiczne

Inne zaburzenia psychiczne wieku starczego nie mają cech specy­ficznych, choć specyficzne mogą być związane ze starością ich przy­czyny, zarówno somatogenne (np. stwardnienie tętnic, udary mózgu), jak i psychogenne (np. pogarszanie się sytuacji materialnej, utrata bliskich, długotrwałe osamotnienie).

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.